Η Ψηφιακή Εποχή και το Μέλλον της Εργασίας.

Τεχνολογία 28|12|19 - 16:12

Η ρομποτική, η τεχνητή νοημοσύνη, οι ηλεκτρονικοί αλγόριθμοι, το ίντερνετ των πραγμάτων,η εκτύπωση 3D και τα μη επανδρωμένα οχήματα, έννοιες που φάνταζαν βγαλμένες από την επιστημονική φαντασία, είναι πλέον πραγματικότητα και μεταμορφώνουν την ανθρώπινη ζωή.


Η ταχεία ανάπτυξη και υιοθέτηση αυτών των προηγμένων τεχνολογιών θα έχουν
αβέβαιες, αλλά δυνητικά σοβαρές και μακροπρόθεσμες συνέπειες στην απασχόληση, τους μισθούς και την κατανομή των εισοδημάτων.

Επαγγέλματα με δεξιότητες που μπορούν να αντικατασταθούν από τις προηγμένες τεχνολογίες θα αντιμετωπίσουν στασιμότητα η/και μείωση μισθών, η ακόμα και ανεργία. Ενώ επαγγέλματα με δεξιότητες που είναι συμπληρωματικές των προηγμένων τεχνολογιών θα έχουν μεγάλη ζήτηση και θα δουν τους μισθούς τους να αυξάνονται.

Είναι λοιπόν ζωτικής σημασίας, η Ελλάδα να προετοιμάζεται και να εξοπλίζεται με μία
σειρά από πολιτικές που θα της επιτρέψουν από την μία να αντιμετωπίσει τα
προβλήματα που δυνητικά θα μπορούσαν να προκύψουν στον εργασιακό χώρο, και
από την άλλη να της επιτρέψουν να καρπωθεί ένα μέρος της αξίας που θα αποφέρει η
ανάπτυξη και υιοθέτηση των προηγμένων τεχνολογιών.

Ο ταχύς ρυθμός των τεχνολογικών αλλαγών σημαίνει ότι η εκπαίδευση και η κατάρτιση πρέπει να είναι προσαρμόσιμες και αποκριτικές στις εκάστοτε απαιτήσεις της αγοράς εργασίας.

Μια βασική πρόκληση, λοιπόν, είναι πώς μπορεί να σχεδιαστεί ένα εκπαιδευτικό
σύστημα και ένα σύστημα κατάρτισης που βοηθάει το εργατικό δυναμικό να συμβαδίσει με τις τεχνολογικές αλλαγές.

Για να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μιας ψηφιακής κοινωνίας, το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα θα πρέπει να ανασχεδιαστεί και να διδάσκει δεξιότητες που είναι προσαρμόσιμες. Οι δεξιότητες αυτές θα χρειαστεί να συνοδεύονται με δια βίου μάθηση ώστε να είναι σε συνεχή συγχρονισμό με τις εκάστοτε απαιτήσεις της αγοράς εργασίας.

Η Πρωτοβάθμια, η Δευτεροβάθμια εκπαίδευση και η κατάρτιση δεξιοτήτων πρέπει να είναι ευρεία και να επικεντρώνεται σε ‘απαλές’ δεξιότητες (soft skills) όπως, η επίλυση προβλημάτων, η κριτική σκέψη, η δημιουργική σκέψη, οι κοινωνικές δεξιότητες, η εργασία μέσα σε ομάδα, η συναισθηματική νοημοσύνη, η επιχειρηματικότητα κτλ.

Ενώ οι εφαρμοσμένες δεξιότητες, από την άλλη πλευρά, θα πρέπει να κατανέμονται πάνω σε όλο το φάσμα της ακαδημαϊκής και επαγγελματικής ζωής, έτσι ώστε να ενθαρρύνουν την ευελιξία του ατόμου ως απάντηση στις μεταβολές της ζήτησης εργασίας και στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών.


Επίσης, θα πρέπει να καταρτιστούν τριτοβάθμια εκπαιδευτικά προγράμματα τα οποία θα εκπαιδεύουν παιδαγωγούς και καθηγητές οι οποίοι θα μπορούν να διδάξουν και να μεταδώσουν τις προαναφερθείσες δεξιότητες.

Έχει παρατηρηθεί ότι τα προγράμματα σπουδών που σχετίζονται με τον χώρο της Πληροφορικής και της Τεχνολογίας, περιλαμβάνουν αρκετά στοιχεία σχετιζόμενα με τις προηγμένες τεχνολογίες, αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων ασχολούνται μόνο με ορισμένες πτυχές των προηγμένων τεχνολογιών ενώ σε άλλες περιπτώσεις ασχολούνται μόνο επιφανειακά για τον σκοπό για τον οποίο προορίζονται.

Με ταυτόχρονη αναδιάρθρωση του πλαισίου σύνδεσης των εκπαιδευτικών και των ερευνητικών ιδρυμάτων με την αγοράς εργασίας, και μέσα από μια συνεχή
ανατροφοδότηση των απαιτήσεων της αγοράς προς τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, μπορεί
να διαμορφωθεί ένα αυτορυθμιζόμενο σύστημα που θα επιτρέπει στα εκπαιδευτικά
ιδρύματα να προσαρμόζουν τα προγράμματα σπουδών τους στις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας.

Η αυτοδιεύθυνση, η εκμάθηση και η κατάρτιση κατά την διάρκεια του εργασιακού βίου θα
διαδραματίζουν ολοένα και πιο σημαντικό ρόλο, ενώ για τους εργαζόμενους που απομακρύνονται από το εργατικό δυναμικό, θα πρέπει να υπάρχουν κυβερνητικές
πολιτικές οι οποίες θα αποσκοπούν στην επαγγελματική επανεκπαίδευση.


ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Πολιτικό Στέλεχος Μητρώου ΝΔ
Πρόεδρος, Κοινωνία Δημοκρατικής Συμμετοχής ΑΜΚΕ
Συντονιστής, Ομάδα Ενεργών Δημοτών Πέλλας

Οι απόψεις του ιστότοπου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου.

Σχετικά Νέα